Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Jak chronić patenty i znaki towarowe

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Anna Mackiewicz | 2015-07-03 12:56:55
kanada, patenty, znaki towarowe, prawo, certyfikaty

Kanada przywiązuje dużą wagę do kwestii związanych z ochroną własności przemysłowej. W ciągu ostatnich lat władze zmieniły przepisy dotyczące ochrony praw autorskich, dostosowując je do zmian związanych z technologią cyfrową.

 

 

Za kwestie związane z ochroną własności intelektualnej i przemysłowej w Kanadzie odpowiada Kanadyjski Urząd Własności Intelektualnej (The Canadian Intellectual Property Office – CIPO), działający w ramach Ministerstwa Przemysłu Kanady (Industry Canada).

CIPO przyznaje:

  • prawa autorskie chroniące dzieła artystyczne, teatralne, muzyczne i literackie, w tym programy komputerowe oraz w trzech innych dziedzinach określanych jako: wykonanie, nagranie dźwiękowe oraz sygnał komunikacyjny
  • patenty dla nowych wynalazków (przyznawane zastrzeżenia patentowe dotyczą zarówno procesów, maszyn, produkcji, składu substancji) bądź użytecznych ulepszeń istniejących wynalazków
  • znaki handlowe – wyrazy, symbole, wzory (bądź kombinacje wszystkich trzech elementów)
  • wzory przemysłowe, rozumiane jako cechy wizualne kształtów, konfiguracji, wzoru czy ornamentu (bądź kombinacji tychże cech), które stosuje się do gotowego, wyprodukowanego artykułu
  • topografie układów scalonych, rozumianych jako trójwymiarowe konfiguracje obwodów elektrycznych wcielonych do układów scalonych produktów bądź wzorów rozmieszczenia

​Ochroną praw hodowców roślin (Plant breeders' rights) zajmuje się Kanadyjska Agencja Inspekcji Żywności (The Canadian Food Inspection Agency (CFIA). 

 

Ochrona własności intelektualnej

 

W latach 1997 - 2010 wprowadzono cztery nowelizacje Ustawy o Ochronie Praw Autorskich (Copyright Act).

Kolejne zmiany miały zostać wprowadzone w grudniu 2010 roku. Projekt nowelizacji Ustawy o Prawach Autorskich (Copyright Modernization Act) zakładał m.in. pozwolenie na kopiowanie zawartości nośników cyfrowych na takie urządzenia jak komputer lub odtwarzacz iPod. Proponowano, by przepis ten nie miał zastosowania do treści chronionych przez blokady cyfrowe, stosowane przez posiadaczy praw autorskich celem ograniczania dostępu lub uniemożliwienia kopiowania zawartości płyt CD, DVD, e-booków itp.

Projekt noweli przewidywał również nagrywanie z telewizji, radia i Internetu audycji do późniejszego odtwarzania na dowolnym urządzeniu, z wyłączeniem odtwarzania w miejscach publicznych lub do celów komercyjnych. Przepis ten miał nie obejmować nagrywania treści oferowanych „na żądanie" (np. przekaz video w Internecie) lub chronione przez blokady cyfrowe.

Nowelizacja miała też wprowadzić możliwość dokonywania kopii zapasowych zawartości nośników cyfrowych w celu ochrony przed utratą lub uszkodzeniem danych, pod warunkiem jednak, że ich zawartość nie jest chroniona przez cyfrowe blokady lub oferowana, jako usługa „na żądanie". Projekt zakładał również wykorzystanie legalnie nabytych treści chronionych prawem autorskim do tworzenia własnych prac (np. prezentacji multimedialnych) w celach innych niż zarobkowe, które nie wpływają negatywnie na obrót handlowy oryginalnego materiału lub nie naruszają reputacji artysty. Chodziło np. o zamieszczanie w sieci własnych filmów video z wykorzystaniem materiałów innych artystów.

Kanadyjski rząd chciał ponadto zezwolić na użytkowanie treści chronionych prawem autorskim w celach edukacyjnych, satyrycznych lub parodystycznych. Rozwiązanie to rozszerzałoby wcześniejsze przepisów, które dopuszczały taką możliwość jedynie w celach badawczych, naukowych, relacji z wydarzeń czy recenzji.

Kanadyjskie prawo zezwalałoby też na kopiowanie materiałów chronionych prawem autorskim, które są częścią kursów on-line do późniejszego użytkowania. Zgodnie z tym przepisem, nauczyciele mogliby przekazywać cyfrowe kopie materiałów chronionych prawem autorskim studentom, pod warunkiem zniszczenia przez nich materiału udostępnionego w ciągu 30 dni od zakończenia kursu. Projekt nowelizacji przewidywał również wprowadzenie następujących przepisów:

  • zakazu omijania blokad cyfrowych, nawet do celów legalnych, takich jak edukacja czy publicystyka. Była to jedna z najbardziej kontrowersyjnych części nowego prawodawstwa. Wielu ekspertów krytykowało ustawodawcę za nieuwzględnienie takiej możliwości celem kopiowania części cyfrowo zablokowanych podręczników, pozwalających na oglądanie zawartości na innym urządzeniu lub do wykorzystania w pracach domowych dla studentów
  • zakazu produkcji, importu i sprzedaży technologii, urządzeń i usług do omijania blokad cyfrowych. Przepis ten obejmowałaby również technologię umożliwiającą odtwarzanie kupionych za granicą płyt DVD w urządzeniach dostępnych w Ameryce Północnej
  • zobowiązania dostawców usług internetowych do informowania swoich klientów, że łamią prawo autorskie, jeśli właściciel praw autorskich poinformuje dostawcę o możliwych piractwa. Dostawca Internetu musiałby przechowywać dane dotyczących użytkownika, takie jak ich tożsamości, które potencjalne mogą być udostępnione właścicielom praw autorskich z nakazu sądowego
  • zwolnienia dostawców usług internetowych i wyszukiwarek, z odpowiedzialności za naruszenie praw autorskich ich użytkowników, jeśli działają wyłącznie jako pośrednicy w hostingu, buforowaniu i przekazywaniu treści chronionych prawem autorskim
  • rozróżnienia naruszenia praw autorskich na handlowe oraz indywidualne. Osoba, która naruszyła prawa autorskie, miałaby podlegać karze od 100 do 5.000 dol. kanadyjskich. Proponowano również zezwolenie bibliotekom na skanowanie treści drukowanych i przesyłanie kopii drogą elektroniczną do użytkowników, którzy mogą oglądać materiał na komputerze lub drukować. Osoby niepełnosprawne – w myśl projektowanych przepisów – mogłyby przekształcać materiały chronione prawem autorskim na formaty ułatwiające korzystanie z nich.

 

Ochrona własności przemysłowej

 

Kanada przywiązuje dużą wagę do kwestii związanych z ochroną własności przemysłowej i jest aktywnym członkiem dyskusji poświęconych temu zagadnieniu na forum WTO, WIPO (World Intellectual Property Organization), NAFTA (North American Free Trade Agreement), FTAA (Free Trade Area of the Americas) i APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation Group of Economies).

Za politykę ochrony własności przemysłowej odpowiada federalne Ministerstwo Przemysłu (Industry Canada) poprzez swoją agencję Canadian Intellectual Property Office – CIPO.

Szczegółowe informacje dotyczące właściwych aktów prawnych oraz zasad i procedur rejestracji (wraz z drukami i podanymi opłatami) można znaleźć na stronie n internetowej CIPO http://www.cipo.ic.gc.ca/epic/site/cipointernet-internetopic.nsf/en/home.

W przypadku patentów jest to http://www.cipo.ic.gc.ca/epic/site/cipointernet-internetopic.nsf/en/h_wr00001e.html, znaków handlowych (Trade-marks) http://www.cipo.ic.gc.ca/epic/site/cipointernet-internetopic.nsf/en/h_wr00002e.html

Informacje na temat prawa powielania (Copyrights) znajdują się na http://www.cipo.ic.gc.ca/epic/site/cipointernet-internetopic.nsf/en/h_wr00003e.html

wzornictwa przemysłowego (Industrial designs) na http://www.cipo.ic.gc.ca/epic/site/cipointernet-internetopic.nsf/en/h_wr00004e.html